شعرها: آیدا،‌درخت، خنجر و خاطره

شبانه

با گیاهِ بیابانم
                 خویشی و پیوندی نیست
خود اگرچه دردِ رُستن و ریشه‌کردن با من است و هراسِ بی‌باروبری.…

غزلی در نتوانستن

از دست‌های گرمِ تو
کودکانِ توأمانِ آغوشِ خویش
سخن‌ها می‌توانم گفت
غمِ نان اگر بگذارد.

 

نغمه در نغمه درافکنده
ای مسیحِ مادر، ای خورشید!
از مهربانیِ…

سرودِ آنکس که برفت و آنکس که برجای ماند

بر موج‌کوبِ پست
که از نمکِ دریا و سیاهیِ شبانگاهی سرشار بود
                                                            …

از قفس

در مرزِ نگاهِ من
                  از هر سو
دیوارها 
         بلند

دیوارها
        …

شکاف

جادوی تراشی چرب دستانه
خاطره‌ی پا در گریزِ شبِ عشقی کامیاب را
                                                    …

لوح

چون ابرِ تیره گذشت
در سایه‌ی کبودِ ماه
میدان را دیدم و کوچه‌ها را،
که هشت‌پایی را ماننده بود از هر جانبی پایی به خستگی رها کرده
به گودابی تیره.

و بر سنگفرشِ…

از مرگ من سخن گفتم

چندان که هیاهوی سبزِ بهاری دیگر
از فراسوی هفته‌ها به گوش آمد،
با برفِ کهنه
               که می‌رفت
از مرگ
        …

در جدالِ آیینه و تصویر

۱

دیری با من سخن به درشتی گفته‌اید
خود آیا تابِ‌تان هست که پاسخی در خور بشنوید؟

 

 

 

رنج از پیچیدگی می‌بَرید؛
از ابهام و
           …

شبانه (رود قصیده‌ی بامدادی را…)

رود قصیده‌ی بامدادی را 
                              در دلتای شب
                                                …

The Official Website of Ahmad Shamlou © 2017 تمام حقوق محفوظ است.