شامگاهی

ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد
  که با همه‌ی جمع چه تنها نشسته‌ای!

 

ــ تنها نشسته‌ام؟
                     نه
  که تنها فارغ از من و از ما نشسته‌ام.

 

 

ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد
  که چه ویران نشسته‌ای!

 

ــ ویران؟
        ویران نشسته‌ام؟
                            آری،
و به چشم‌اندازِ امیدآبادِ خویش می‌نگرم.

 

 

ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد، که تنها نشسته‌ای
  کنارِ دریچه‌ی خُردت.

 

ــ آسمانِ من
               آری
  سخت تنگ‌چشمانه به قالب آمد.

 

 

ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد، که اندُه‌گنانه نشسته‌ای
  کنارِ دریچه‌ی خُردی که بر آفاقِ مغربی می‌گشاید.

 

ــ من و خورشید را هنوز
  امیدِ دیداری هست،
  هر چند روزِ من
                    آری
                       به پایانِ خویش نزدیک می‌شود.

 

 

ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد

 

۱۳۴۸

این مطلب را به اشتراک بگذاریم
یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

The Official Website of Ahmad Shamlou © 2017 تمام حقوق محفوظ است.