شبانه

کلیدِ بزرگِ نقره
در آبگیرِ سرد
              شکسته‌ست.

دروازه‌ی تاریک
بسته‌ست.

 

«ــ مسافرِ تنها !
    با آتشِ حقیرت
                    در سایه‌سارِ بید
    چشم‌انتظارِ کدام
                        سپیده‌دمی؟»

 

هلالِ روشن
در آبگیرِ سرد
              شکسته‌ست
و دروازه‌ی نقره‌کوب
با هفت قفلِ جادو
بسته‌ست.

 

۱۳۴۹

این مطلب را به اشتراک بگذاریم
یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

The Official Website of Ahmad Shamlou © 2017 تمام حقوق محفوظ است.