قالب وردپرس درنا توس

خلاصه‌ی احوال


چیزی به جا نماند
حتا
که نفرینی
بدرقه‌ی راهم کند.

 

با اذانِ بی‌هنگامِ پدر
به جهان آمدم
در دستانِ ماماچه‌پلیدک
که قضا را
وضو ساخته بود.

 

هوا را مصرف کردم
اقیانوس را مصرف کردم
سیاره را مصرف کردم
خدا را مصرف کردم
و لعنت شدن را، بر جای،
چیزی به جای بِنَماندم.

 

۴ دی ۱۳۷۱

در آستانه روی جلد

یک دیدگاه

  1. 4آبان سالروز تولدمه. بامداد این شعر رو تو تولد 3سالگیم سروده 🙁 دوستش میدارم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *